خاطرات خانواده (شاد ) ما

روز استقلال !

سرآغاز کلام با نام زییای حق؛

چرخ روزگار به سرعت می چرخد و بچه ها به سرعت بزرگ می شوند. شخصیت آنها شکل می گیرد و نیازهای آنها تغییر می کند. یکی از مهمترین تحولاتی که بسیار محسوس است؛‌ استقلال بچه ها و اصطلاحا روی پای خود ایستادن فرزندان است.

ما دیشب به هم دیپوت ( The Home Depot ) رفتیم و از روی کلید درب ورودی خانه یکی برای امیرحسین ساختیم. حالا او هم کلید دار خانه است.

بچه ها در این تحول یاد می گیرند که مسئولیت هم بپذیرند. اکنون امیرحسین می داند که مسئولیت کلید با او است و باید مواظب کلید خانه باشد.

در اینجا می گویند یکی از مدارج استقلال ؛ آن است که بچه ها بتوانند گواهینامه بگیرند و خود وسیله نقلیه خود را داشته باشند.

امیدوارم هستم که بچه ها هر روز بیشتر از روز پیش برای آینده درخشان خود احساس مسئولیت کنند.

با یاد حق شاد باشید.

خانواده شاد

علی خادمی

Ali Khademi

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٦/۸/٢٤ - عباسعلی خادمی

اولين برف زودرس زمستانی

سرآغاز کلام با نام زیبای حق؛

به نظرم امسال برف زمستانی زودتر از هر سال شروع شده است. امروز اولین برف بارید. هرچند که بر روی زمین ننشست ولی اعلام کرد که زمستانی طولانی برای حدود ۶ ماه شروع شده است. در طی این مدت آسمان خاکستری و زمین سفید پوش و یا گل آلود خواهد بود. در طی این مدت نمی توان به پارک و جنگل رفت و یا باید در خانه ماند و یا اینکه به مال های (مراکز خرید) سرپوشیده رفت.

بچه که بودم از برف و زمستان خوشم می آمد ولی آلان این طور نیست. برف زمستانی دردسرهای زیادی دارد هرچند که از نظر کودکان زیبا است.

با یاد حق شاد باشید

خانواده شاد

علی خادمی

Ali Khademi

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٦/۸/۱٧ - عباسعلی خادمی

بازگشت از سفر ایران

سرآغاز کلام با نام زیبای حق؛

 

قبل از اینکه عکسها را ببینید لازم است از نرگس خانم (صمدی) و زهرا خانم ( یزدی زاده) تشکرکنم که همت کرده و در کار خیر پیشقدم شده و آقای شیدایی را هم همراه کردند تا ما را از فرودگاه به منزل برسانند. خداوند به همه آنها خیر کثیر بدهد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

با یاد حق باشید.

 

خانواده شاد.

 

علی خادمی

Ali Khademi

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٦/۸/۱٥ - عباسعلی خادمی

بازگشت مادر به ايران ؛ سفر به ايران و مراسم عروسی محمد آقا

سرآغاز كلام با نام زيباي حق؛

همواره مي گويند عمر سفر كوتاه است. در واقع بايد گفت كه عمر انسان خيلي كوتاه است و فرمايش كريمانه قرآن هم مويد اين امر است. باري به هرحال مادرم پس از قريب هفتاد و پنچ روز را كه با ما سپري كرد؛‌ به ايران بازگشت.

ما برنامه سفر را به گونه اي ترتيب داده بوديم كه مادرم به اتفاق بچه ها بازگردد. عروسي محمدآقا ( برادر عطيه زيبا) در راه است و بچه ها از يك هفته زودتر به ايران مي روند. خود من نيز قرار است تا دو روز قبل از عروسي به ايران بروم. اين اولين ديدار من پس از مدت چهار سال است. ايران در اين مدت بايد تغييرات زيادي كرده باشد. متاسفانه برنامه سفر ما به گونه اي شد همسر و فرزندانم به اتفاق مادرم به ايران رفتند و در بازگشت هم بايد خودشان بايد تنها بازگردند. من هم خودم تنها مي روم بايد تنها بازگردم. اين هم پيامي است براي همه كه تو تنهايي آمدي و بايد تنهايي برگردي. در هواپيما كه بودم به زمين نگاه مي كردم و فكر هاي زيادي از سرم مي گذشت. از جمله اينكه از نگاه آسماني ؛ زندگي زميني خيلي خوار و خفيف است. تو از اين بالا مي بيني كه برخي ماشين ها در ترافيك گير كرده اند. جالب اين است كه آنها نمي دانند ولي تو مي بيني كه بزودي از گره ترافيك به در مي آيند و مي توانند به سرعت به راه خود در مسيري هموار ادامه دهند. برخي ديگر را مي بيني كه با سرعت درخياباني در حركت هستند. آنها نمي دانند ولي تو مي بيني كه آنها بزودي در ترافيكي كور گرفتار مي شوند. اگر آنها اين ديد آسماني را داشتند؛ شايد مي توانستند قبل ازآنكه خيلي دير شود مسيري جايگرين را بيابند ولي حيف كه زندگي زميني اين امكانات را ندارد. حيف تر آنكه زميني ها از راهنمايي آسماني ها بي بهره اند.

دراين بالا به ياد خودت مي افتي كه در اصل زميني هستي ولي براي دقايقي به اين بالا آمده اي تا نظاره گر زندگي زميني باشي. خيلي افسوس مي خوري كه اي كاش آسماني بودنت جاودانه بود.

در اين بالا مي بيني كه از نگاه آسماني چقدر همه چيز زمينيان حقير است. خانه هايي كه در روي زمين قصر هستند و مردم از مقابل آن با حسرت رد مي شوند؛‌از اين بالا بسيار كوچكند. ماشين هايي كه در روي زمين مايه تفاخر برخي از زمينيان بر ديگر زمينيان است ؛‌ از اين بالا همه يكسان است. از نگاه آسماني همه آنها قوطي كبريت هاي كوچكي بيشتر نيستند. زميني ها فقط به همجنس خودشان مي توانند فخر بفروشند. آنها در زندگي زميني خود اصلا نمي دانند كه آسماني بودن چه جايگاهي دارد. حتي لندماركهايي كه از روي زمين براي تو بسيار ابهت دارند از اين بالا هرچند زيبا و نشانه نوعي افتخار در زندگي زميني است ؛ اما به هرحال حقير و كوچك هستند. در ادامه فكر كردم كه من خودم زميني هستم هرچند موقتا آسماني بودن را تجربه كردم ولي به هرحال آسماني بودن من هم از جنس زميني است. ببين آنهايي كه واقعا آسماني هستند چه نگرشي به ما دارند. چه افسوسهايي را براي ما مي خورند؛ چه نگاه عاقل اندر سفيهي به ما مي كنند مانند انسان بالغي كه به آمال و آرزوهاي يك طفل خردسال مي خندد.

گاهي اوقات زميني ها بر حسب تصادف نگاهي به يك شئ آسماني مي كنند. سوالهايي برايشان مطرح مي شود ولي خيلي زود از خير اين قضيه مي گذرند زيرا بسيار درگير مسائل جازي زميني خود هستند. راستش خيلي از وقتها فكر مي كنم كه اي كاش وارد زندگي زميني نشده بودم. خداوند كمك كند و آسماني شويم. و اي كاش حداقل در زندگي زميني خود آنقدر تمكن مالي داشتم كه مي توانستم زندگي راحت تري را براي خانواده خود فراهم كنم تا بتوانم بدون دغدعه مالي خانواده ام را كرات به سفر ايران بفرستم . خودم مي توانستم بدون نگراني براي مدت بيشتري به مسافرت بروم و براي مدتي مجاور خانه خدا شويم. به نظرم يكي از معاني زندگي يعني اي كاش و يكي ديگر از معاني آن يعني حيف.

نگاه آسماني در شب به زمين هم جلوه خودش را دارد. هرچند خداوند آسمان را با استفاده از ستارگان براي بينندگان آن زيبا آفريده است ولي شهرها زميني هم در دل شب  نشان مي دهد كه انسانها چگونه درزمين پراكنده شده اند.

از تعابير زميني و آسماني كه بگذريم؛ مي بيني كه تمدن ( و نه اخلاق ) بشري به سرعت در حال پيشرفت است. خداوند متعال زمين و  آسمان را مسخر بشر كرده و انسانها با استفاده از دانش و فن آوري مي توانند يك هواپيماي غول پيكر بسازند كه پرواز مي كند و نه تنها تن لش خودش را در آسمان مي كشد بلكه مي تواند تعداد زيادي آدم و مقدار بيشتري بار را حمل كند. اين هواپيماي غول پيكر يكي از حلقه هاي پيشرفت بشري است. اين هواپيما بدون وجود فرودگاه هاي پيشرفته؛ سيستم ها مخابراتي و ناوبري پيشرفته و ... هيچ كاري نمي تواند بكند. هواپيما يكي از حلقه هاي پيشرفت است. وقتي به اطرافت نگاه مي كني مي بيني كه در زندگي زميني ؛ ملت هاي مختلف تمامي مساعي خود را به خرج مي دهند تا نشان دهند كه تمدن برتر هستند؛ حرفي از جنس زميني دارند و بر ديگر تمدنها اثرگذار هستند. در اين ميان به يادت مي افتد كه جاي مليت تو در اين ميان خيلي خالي است. مي بيني كه هواپيماي پاكستاني آنقدر عرضه دارد كه تا آمريكاي شمالي بيايد ولي در پايتخت كشور تو هنوز بعد از سي سال طرح فرودگاه بين المللي كاملا به بهره برداري نرسيده است. مطمئن هستم اين فرودگاه يكي از كوچترين نمونه هاي بي كفايتي است. خيلي جاي افسوس دارد كه ما حرفي براي زدن در اين زمانه نداريم.

يادم مي آيد كه نه سال پيش؛ در اولين ترم كلاس زبان كيش؛ استاد گفت كه هركسي يك مقاله ارائه كند. در آنروز حرف من اين بود: سهم ما از آينده چيست؟ اكنون مي بينم كه نكته بيني من قابل توجه بوده است. من الآن بيشتر از هميشه به اين سوال فكر مي كنم. سهم فرزندان من از آينده چيست؟ آيا من توانسته ام به آنها ياد بدهم كه در بايد براي آينده زميني خود‌( آسماني پيشكش) تلاش كنند؟ افسوس و صد افسوس...

در اين ديار غربت همه درگير زندگي خود هستند و تو نمي تواني از ديگران انتظارت زيادي داشته باشي. اينجا ياد مي گيري كه براي همه چيز از نگهداري بچه گرفته تا حتي رفتن به فرودگاه خودت بايد يك كاري بكني. اين هم نوعي تجربه است.

 

بقيه مطلب را از روي عكسها بخوانيد.

 

با ياد حق باشيد.

خانواده شاد.

علي خادمي

Ali Khademi

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٦/۸/٤ - عباسعلی خادمی