خاطرات خانواده (شاد ) ما

اولین شام پیک نیکی‌ (سال جاری‌) خارج از منزل

سر آغاز کلام با نام حق؛

هفته گذشته ( تعجب نکنید ۹ روز پیش ) برای اولین بار در سال جدید برای صرف شام پیک نیکی به یکی از پارکهای اطراف رفتیم.  کلا در تورنتو و حومه پارکهای زیادی وجود دارد که می توان برای بازی ؛ ورزش ؛ گردش ؛ باربیکیو و صرف غذا به آنجا رفت. برخی از این پارکها دریاچه طبیعی هم دارند. برای رسیدن به پارکی که ما به آنجا رفتیم باید حدود ۱۰ دقیقه رانندگی کرد. این پارک دارای یک دریاچه طبیعی و یک تریل برای پیاده روی دارد. زحمت شام را همسرم کشیده بود.

جای شما خالی یک شام مختصر مفید و خیلی خوشمزه ای بود.

بچه ها هم از این فرصت استفاده کردند و قدری با استفاده از امکانات پارک ؛ تاب سواری و سرسره سواری کردند. اصولا دوران بچگی ؛ دوران بسیار شیرینی است. بچه ها معنی خیلی از چیزها را مانند مسئولیت سنگین زندگی را نمی دانند. از سویی نباید دنیای شاد آنها را تحت تاثیر دارد و از سوی دیگر از هم اکنون باید آنها را برای پذیرش مسئولیت های خطیر آینده آماده کرد. ما در خانواده خود مرتبا به بچه ها یادآوری می کنیم که از هم اکنون باید برای ساختن آینده سعادتمند خود تلاش کنند. هرچند که یاد آوری بیش از حد؛ اثر کمتری دارد ولی به حکم قرآن باید مرتبا یادآوری کرد

 

بعد از صرف شام به سبک خارجی ها قدری هم در پارک قدم زدیم تا هم غذا حضم شود و هم اینکه دیداری از حیاط وحش پارک داشته باشیم.

 

ما در حین پیاده روی؛ یک غاز را دیدیم که در لانه خود خود روی تخم هایش خوابیده است. شما هم نگاهی به این غاز بیاندازید

 

 

تا اینجا همه چیز عادی تلقی می شود اما....

همانگونه که می بینید این غاز از توپ های گلف نگاهداری می کند. این غریزه حیوان است که او را وا می دارد تا دنبال چیزی مجازی باشد. من همواره از خودم سوال می کنم که آیا ما انسانها هم کارهایی انجامی می دهیم که از روی غریزه باشد و هیچ سودی نداشته نداشته باشد؟

 

علیرضا و امیرحسین هم در جلوی خانه زمستانی غازها یک عکس یادگاری گرفتند.

 

و مانند همیشه من و عطیه هم یک عکس یادگاری در کنار دریاچه گرفتیم

با یاد حق شاد باشید

علی خادمی

خانواده شاد

Ali Khademi

 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink        ۱۳۸٦/٢/٢٠ - عباسعلی خادمی